شبکه مجازی خیرین کشور
  •   شنبه ۰۴ تیر ۱۴۰۱
به زبان سعدی             جرس قافله…             همدلی             آنچه باید درباره قوانین وقف بدانیم             قوانین وقف             شرایط متولی وقف             مشاوره حقوقی وقف             آکسفام             پزشکان بدون مرز             شرایط و نحوه نظارت سازمان اوقاف در موقوفات خاص             هزینه کرد سالانه ۴۰ هزار میلیارد تومان در امور خیرو عام المنفعه             اعتبار ۱۵ میلیارد ریالی خیر شهرضایی برای نذر اشتغال             آغاز به کار شبکه ملی موسسات نیکوکاری و خیریه در آینده نزدیک             حمایت بانک سامان از بازارچه خیریه زنجیره امید             جایگاه وقف و امور خیریه در قوانین اساسی ایران و مصر             هزینه 200 میلیارد تومانی تامین اجتماعی برای بیماران دیابتی             احداث بیمارستان 50 تختخوابی سرطان بابل با همت انجمن نیکوکاری سرطان             ایجاد ۱۲۶ هزار فرصت شغلی توسط کمیته امداد در سال گذشته            

آخرین اخبار

آخرین همایش ها

شنبه ۲۴ خرداد ۱۳۹۹
0
ما و سیاست های اجتماعیباید جلوی سوءاستفاده از کودکان گرفته شود و در نهایت به جامعه ای برسیم که محو کار کودکان در آن عملی شده باشد. زمینه های کار کودک بویژه عوامل اقتصادی و فقر باید کاملا از بین برود و با افراد سوءاستفاده کننده برخورد قاطع صورت گیرد. کودکان کار باید مورد حمایت قرار گرفته و به سمت تحصیل در مدارس و طی کردن روند طبیعی کودکی هدایت شوند. به گزارش ایسنا، علی ربیعی، دستیار ارتباطات اجتماعی رئیس جمهوری و سخنگوی دولت، در یادداشت هفتگی اش در روزنامه ایران نوشت: «کشورها وابسته به این که در چه شرایط تاریخی، اقتصادی، سیاسی به سر می برند، عرصه های مختلفی از سیاستگذاری در آنها اولویت می یابد و این موجب ناهمگونی سیاستگذاری و معضلی می شود که در ادبیات سیاسی آن را توسعه ناموزون می نامند. به نظر من بخشی از مسائل و بحران های کشورهای شبیه به ما را می توانیم در بی توجهی و بی اعتنایی به سیاست های اجتماعی تبیین کنیم. مسائل رخ داده تحت عنوان بهار عربی و بحران های سیاسی را که در کشورهای مختلف رخ داد، بی ارتباط با این نقصان نمی دانم. حتی اعتراضات اخیر در کشور توسعه یافته و قدرتمندی مثل آمریکا را هم می توان با ناکارآمدی سیاستگذاری اجتماعی تبیین کرد. همان چیزی که هابرماس به عنوان بحران مشروعیت سرمایه داری از آن نام برده که ناشی از عملکرد نامتعادل در عرصه های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی است که به بحران عقلانیت منجر می شود. از طرفی سیاستگذاری اجتماعی هم دشواری های خاص خود را داشته و معمولا در ایران علاوه بر برداشت های نظری متناقض که سیاست های متعارض را تولید می کند و نیز متصل نبودن سیاستگذاری های فرهنگی - اجتماعی به واقعیات اجتماعی و تحولات ارزشی نسلی که ناکارآمدی را مضاعف کرده، با فقدان دانش سیاستگذاری های اجتماعی در نهادهای تصمیم گیر هم روبه رو هستیم. بر این اساس سیاستگذاری تحول انگیز فرهنگی - اجتماعی را شاهد نبوده ایم و از همین روست که تمامی دولت ها در صد سال اخیر را بیشتر با صفت های سیاسی و اقتصادی شناسایی می کنیم و کمتر دولت ها را با برچسب اجتماعی مورد شناسایی قرار داده ایم. این تفاوت رویکرد دولت ها در نپرداختن به سیاستگذاری اجتماعی و روی آوردن بیشتر به سیاست های فیزیکی و ملموس را مربوط به دشواری سیاستگذاری می دانم. من در مقابل سیاستگذاری اجتماعی، به سیاستگذاری «فنسی» اشاره می کنم؛ همانند آن چه تهرانی ها هر چند سال یک بار در میدان انقلاب مشاهده می کنند. معمولا در منطقه ای فنسی کشیده شده و پس از مدتی پروژه ای فیزیکی و بتونی نمایان می شود. پروژه اجتماعی چون دارای ذینفعان متعدد و نیازمند مطالعه در ابعاد مختلف بوده و نیز قائل نبودن به تحولات نسلی و فقدان معیارهای سنجش و عدم اثرسنجی آینده آنها را با دشواری روبه رو می سازد. به انواعی از نیاز به سیاستگذاری اجتماعی که امروز در جامعه ایران با آن مواجهیم و فقدان آن سیاست ها آثار عمیق خود را نشان داده است می توان اشاره کرد؛ از جمله سیاست جنسیتی، سیاست های رفاهی (نگاه کنید به سابقه ۶ دهه برنامه ریزی توسعه که مساله فقر و عدالت منطقه ای را نتوانسته حل کند)، سیاست های امنیت اجتماعی، امنیت روانی، اقتصاد اجتماعی (یارانه ها)، خانواده، نظام تامین اجتماعی و ... در میان این سیاست ها باید به مساله کودکان و کار آنها توجه کرد. کار کودک نیز یک واقعیت اجتماعی و یک مساله جهانی است. طبق آمار بین المللی در طول یک دهه اخیر تعداد کودکان کار در کشورها از ۲۴۶ میلیون نفر به ۱۶۸ میلیون کاهش یافته است اما با شیوع بیماری کرونا می توان انتظار داشت این روند نزولی متوقف شود. به گزارش یونیسف، در حال حاضر تقریبا همه کودکان جهان خارج از مدرسه هستند. به طوری که ۱۹۰ کشور دنیا مدارس خود را تعطیل کرده اند که شامل جمعیت یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون نفری کودکان و نوجوانان در دنیا می شود که این خود می تواند عاملی موثر در تشدید مساله کار کودک باشد. نکته مهم در خصوص کار کودک این است که نه می توان این مساله را پاک کرد و نه باید در این خصوص سیاه نمایی شود بلکه باید به سمت واقعی کردن موضوع حرکت شود که همین رویکردی بود که در دولت تدبیر نسبت به این موضوع اتخاذ شد.
درج اطلاعات ستاره دار (*) الزامی است.
verification
سبد عرضه و تقاضای نیکی

سبد عرضه و تقاضای نیکی

Item removed. Undo